Menu strony
Strona główna
Zdjęcia grupa "Motylki"
Zdjęcia grupa "Biedronki"
Filmy
Ogłoszenia
Dokumenty
Wyszukiwarka
Twoje konto
Nauczanie zdalne gr."Biedronki"4-5-latki
Nauczanie zdalne gr. "Motylki" 3-4-latki
Wznowienie pracy przedszkola
Deklaracja dostępności
Kontakt
Zdrowy przedszkolak

Książka moim przyjacielem


Bezpieczny Przedszkolak

WITAMY NA STRONIE PRZEDSZKOLA W UJEŹDZIE GÓRNYM

ROK SZKOLNY 2020/2021

12.04.2021r. - 16.04.2021r."Jestem kulturalny"

Witajcie Kochane Motylki:)


Bardzo dziękuję za poprzedni tydzień.

Zaczynamy kolejny tydzień naszej zabawy :)

W Tym tygodniu naszym tematem będzie: "Jestem kulturalny"


Czekam na wasze prace biuro@dreslandia.com 

 

Poniedziałek „Rozmawiamy o wierze we własne siły”


Witam was gimnastyczną piosenką. Zaczynamy!!!

 

Piosenka pt. „Skaczemy, biegniemy”

https://www.youtube.com/watch?v=OZTYeTEZ2wA

 

1.O żabce, która uwierzyła w siebie.

Marlena Szeląg


Niedaleko stąd istnieje bardzo kolorowa łąka, na której codziennie w letnie wieczory odbywa się nad stawem niezwykły spektakl. Pokaz ten nosi nazwę „Taniec muzyki i światła”. Występują w nim wybitni piosenkarze o wyjątkowych głosach, do których należą najlepsze żabie śpiewaczki, a w rytm muzyki nad tonią wody pięknie prezentują swój taniec najwybitniejsze świetliki. Przygrywa im niesamowita orkiestra świerszczy. Jest ślicznie, nastrojowo, wprost wzruszająco. Dlatego też na te widowiska przychodzą, przylatują czy przypełzają nie tylko mieszkańcy tej łąki, ale i pobliskich lasów, pól czy zagajników.

– Jak cudownie! Czyż nie jest to wspaniałe przedstawienie?! – rzekła żaba Honoratka do żabiej koleżanki Rechotki i żabiego kolegi Lucka.

– Tak, masz rację, jestem oczarowana! Dziękuję, że mnie zaprosiłaś i tutaj przyprowadziłaś – odpowiedziała Rechotka, która nie mogła oderwać oczu od pokazu.

– Rechotko, zamknij buzię, bo otworzyłaś ją tak szeroko, że zaraz mucha ci wpadnie! – śmiał się Lucek.

– A daj jej spokój! Niech ogląda! – wtrąciła Honoratka i dodała: – A poza tym... niech jej mucha wpadnie, przynajmniej zje kolację!

Po tym niesamowitym spektaklu żaba Rechotka była tak niezwykle oczarowana i podekscytowana, że nie mogła usnąć w swoim łóżku pod liściem paproci. Marzyła o tym, by kiedyś za-śpiewać na takim festiwalu. Wtem posmutniała. Wiedziała bowiem, że nie ma wystarczającego talentu. I w tym momencie coś błysło nad jej głową, niczym jakaś spadająca gwiazda z nieba. Rechotka podniosła w górę oczy. Oj, w żadnym wypadku nie była to spadająca gwiazda.

– Hej, smutasie! Jestem Elfik Dobra Rada. I jestem tu po to, żeby dać ci dobrą radę! Dlaczego się smucisz? – zapytał wesoło przybysz.

Rechotka opowiedziała mu o tym, jak bardzo chciałaby wystąpić kiedyś w spektaklu „Tańca muzyki i światła” i jak wielkie ma marzenie, żeby zaśpiewać nad stawem obok najznakomit-szych żabich śpiewaczek.

– Nie trać wiary! Uwierz w siebie i spróbuj! Miej wielkie marzenia, one są do spełnienia! – udzielił porady przybysz.

– Masz rację, Elfiku. Muszę uwierzyć w siebie. Dziękuję ci za dobrą radę!

– Nie ma za co! Pamiętaj. Uwierz w siebie, a wówczas wszystko stanie się możliwe! Pa! – To mówiąc, Elfik zniknął, pozostawiając za sobą jeszcze przez moment świetlisty błysk na ciemnym niebie.

 Rechotka ucieszyła się i postanowiła uwierzyć we własne możliwości. Przecież gdy była jeszcze małą żabką, to wszyscy chwalili jej delikatny, ale dźwięczny głos.

Następnego dnia żaba udała się do nauczycielki muzyki z prośbą o darmowe lekcje śpiewu. Pani Ela była już starszą ropuchą i nie bardzo miała siłę, aby uczyć kogokolwiek śpiewania. Gdy jednak Rechotka opowiedziała jej o swoim wielkim marzeniu, ta w końcu zgodziła się udzielić swojej byłej uczennicy darmowych porad. To był trudny i pracowity rok dla Rechotki. Co-dziennie z mozołem ćwiczyła śpiew, bo wierzyła, że kiedyś uda jej się wziąć udział w spektaklu „Tańca muzyki i światła”.

W końcu nadszedł dzień, kiedy żabka była w pełni przygotowana, aby stać się wybitną śpiewaczką. Pozostało już tylko jedno – zgłosić się na casting do „Studia Artysty”, gdzie co roku, wczesną wiosną wybierano nowych muzyków, śpiewaków i tancerzy do udziału w letnim spektaklu. Żabka była niesamowicie podekscytowana. Gdy nadeszła jej kolej, aby zaprezentować przed srogą komisją umiejętności, zaczęła się bać. W mig jednak przypomniała sobie słowa Elfika i odzyskała wiarę we własne siły, za którą powróciła pewność siebie. Zaczęła śpiewać. Jej głos był tak dźwięczny, melodyjny i lekki, że cała komisja oniemiała z zachwytu. Rechotka bezkonkurencyjnie dostała się do chórku żabich śpiewaczek, tym samym spełniając swoje naj-większe marzenie.

 Rozpoczęły się dwa miesiące wielkich przygotowywań do pokazu. Gdy festiwal „Tańca muzyki i światła” znowu powrócił, Rechotka, przejęta, ale dumna z siebie, zaśpiewała z innymi żabami najpiękniej, jak umiała. Oczywiście na spektaklu w pierwszym rzędzie na widowni zasiedli przyjaciele żabki – Lucek i Honoratka. Po zakończonym festiwalu rozległy się ogromne brawa, a na niebie błysło coś niesamowicie jasno, niczym spadająca gwiazda. Tak, to był Elfik Dobra Rada. Przyglądał się z wysoka małej żabce, która miała wielkie marzenia i jeszcze większą wiarę w to, że jest w stanie je spełnić.


Pytanka:)

  • Jakie zwierzęta występowały w opowiadaniu?
  • W jakim miejscu działa się akcja utworu?
  • Co odbywało się na łące?
  • czym marzyła Rechotka?
  • Kto pocieszył Rechotkę?
  • Jakiej rady udzielił żabce Elfik?
  • W jaki sposób Rechotka przygotowywała się do wzięcia udziału w spektaklu?
  • Jak myślicie, czy Rechotka wystąpiłaby w spektaklu „Tańca, muzyki i światła”, gdyby nie uwierzyła w siebie?

2.„Żabki i kałuże” – zabawa ruchowa z elementem skocznym. Dziecko-żaba skacze po pokoju, naśladując żabkę. Na uderzenie rodzica w bębenek wskakuje do pobliskiej kałuż – rozłożonych na podłodze niebieskiej szarfy, Podwójne uderzenie w bębenek jest zaproszeniem do dalszego skakania.


3.„Żabka” praca plastyczna, malowanie farbami. Dziecko malują zieloną farbą akwarelową sylwetę żaby.(3-4-latki)

 

Jakub Zieliński

 


 

Zosia Markiewicz

 


Jakub Hołodniuk

 

 

Antosia Błauciak

 

 

Wtorek „Co to są dobre maniery?”


Zapraszamy do zabawy przy muzyce, możecie ćwiczyć z rodzicami

lub z rodzeństwem!

 

https://www.youtube.com/watch?v=rwqMzHX4E_M


 

1.„Maniery przy stole” rozmowa kierowana. Rodzic pokazuje dzieciom obrazek rodziny siedzącej przy obiedzie i pyta, jak należy zachowywać się podczas posiłku. Rodzic dopytuje, np. Czy można przy jedzeniu wstawać i siadać, kręcić się? Czy można przy stole grać na tablecie? Czy można przy stole rozrzucać jedzenie? Czy można jeść np. surówkę ręką? Jakich słów używamy, zanim rozpoczniemy jedzenie? Jakich słów używamy, gdy skończymy jedzenie? Czym wycieramy buzię, jeśli się ubrudziliśmy? Czy można przy stole bekać? itp.


 

2. „W restauracji” zabawa tematyczna. Rodzic pyta dziecko, czy wie, co to jest restauracja, co się w niej robi oraz kim jest kelner czy kelnerka.

 


3. Praca z KP2.28 – ćwiczenie grafomotoryczne, ćwiczenie spostrzegawczości. W pierwszym poleceniu dzieci łączą klucze z odpowiednimi kształtami wyciętymi w kartce. W drugim poleceniu rysują oburącz serce i kolorują je na swój ulubiony kolor. (4-latki)


4. Praca z KP2.28 ćwiczenie koordynacji wzrokowej, sprawności manualnej, budowanie wypowiedzi. Dzieci wyszukują obrazek z witającymi się osobami, umieszczają na nim nalepkę.(3-latki)

 

Antosia Błauciak

 


 

Zosia Markiewicz

 


 

 

 

Środa "Klub Przyjaciół Przyrody"


A teraz zapraszamy na poranną gimnastykę

https://www.youtube.com/watch?v=FZ3pj_ZkldQ

 


1. „Co to jest przyroda?” – rozmowa kierowana z wykorzystaniem ilustracji. Rodzic pokazuje dziecku dowolne ilustracje przedstawiające krajobraz niezmieniony przez człowieka, np. góry, las, jeziora w różnych porach roku (na ilustracjach powinny być też zwierzęta). Dziecko opisuje ilustracje, wymieniając ich elementy. Po omówieniu obrazków rodzic mówi, że to wszystko, co opi-sywały, nazywamy przyrodą. Jeżeli rodzic dysponuje czasem, może przygotować plakat, w którego centralnym miejscu jest wpisane w sercu słowo przyroda – obok niego rodzic rysuje wszystkie elementy przyrody wymieniane przez dziecko (góry, drzewa, kwiaty, zwierzęta, woda, kamienie itp.).

 


 

2. „Pojemniki” – słuchanie wiersza, rozmowa na temat segregacji śmieci.


Pojemniki

Agnieszka Frączek


Patrz! Pojemniki w kolorach tęczy! 

Słyszysz? W zielonym chyba coś brzęczy...

Co to takiego? Szklane butelki,

stłuczony spodek i słoik wielki.

 

Żółty pojemnik skrzypi i trzeszczy,

aż od tych dźwięków dostaję dreszczy...

Co się ukryło w tym pojemniku?

Tubki i kubki, tuzin guzików,

stary abażur... wszystko z plastiku!

 

Niebieski Trzeci pojemnik szumi, szeleści...

Muszę zobaczyć, co w nim się mieści...

Karton po butach, notesik w kwiatki

i zabazgrany blok bez okładki,

sterta czasopism, stosik folderów,

bilet do kina... wszystko z papieru!

 

Trzy pojemniki w kolorach tęczy –

każdy coś trzeszczy, szumi lub brzęczy...

O czym tak gwarzą? Nadstawiam ucha,

może coś uda mi się podsłuchać...

 

Brzy... Trzrzrz... Szyyy

Już wiem! Rozumiem!

Mówią:„ N I E Ł A D N I E”

wyrzucać śmieci tak jak popadnie!

Trzeba je najpierw posegregować.

Wtedy nam będą lepiej smakować.

 

Pytanika:)

  • Czym opowiada autorka wiersza?
  • Co to są śmieci?
  • Jakiego koloru są pojemniki wymienione w wierszu?
  • Co wrzucamy do żółtego pojemnika?
  • Co wrzucamy do zielonego pojemnika?
  • Co wrzucamy do niebieskiego pojemni-ka?
  • Co trzeba robić ze śmieciami, zanim się je wyrzuci?

3. Rozmowa na temat segregacji odpadów:


Rodzic ustawia wcześniej przygotowane pojemniki (obrazki pojemników znajdujące się poniżej) przeznaczone do segregacji śmieci, mające odpowiednie kolory. Każdy kolor oznacza inny rodzaj odpadów.

  • Pojemnik zielony – szkło kolorowe: butelki, słoiki, buteleczki po lekach,
  • Pojemnik niebieski – gazety, ulotki reklamowe, książki, zeszyty, kartony,
  • Pojemnik żółty – przedmioty plastikowe: nakrętki, butelki, torebki foliowe, pojemniki, zabawki,

Wyjaśnienie przeznaczenia poszczególnych pojemników.

 

 


4. Jak segregować śmieci?

A teraz sami spróbujcie posegregować śmieci do odpowiednich

pojemników Powodzenia!

https://learningapps.org/view1958375

 

 

5. Zapraszam do obejrzenia bajki

https://www.youtube.com/watch?v=RV5IBJGAypY

 

6. Praca z KP2.29 – utrwalanie wiadomości na temat ochrony przyrody i działań proekologicznych. Dzieci skreślają rysunki przedstawiające niewłaściwe zachowania wobec przyrody i kolorują te, które obrazują zachowania proekologiczne.4-latki

 

7.Pokoloruj według kodu (3-4-latki)

 

 

 

 

Zosia Markiewicz


 


 

Czwartek ”Grzeczne słówka”


Na powitanie zatańczmy razem. Gotowi?!

Boogie Woogi:

https://www.youtube.com/watch?v=5OtqedVBlMg


 

1.Zobaczcie kochani na poniższe zdjęcia i pokażcie które z zachowań przedstawiają dobre zachowanie a które złe? Spróbujcie uzasadnić swój wybór.

 

2.„Trzy magiczne słowa” – słuchanie wiersza, rozmowa na temat sytuacji, w których mówimy słowa: przepraszam, proszę i dziękuję.


Trzy magiczne słowa

Marlena Szeląg


Trzy magiczne słowa

zapamięta moja głowa:

proszę, dziękuję, przepraszam –

do mojego serca zapraszam.

Proszę – mówię, kiedy daję.

Dziękuję – gdy coś dostaję.

A słowo przepraszam powiem,

gdy przykrość tobie zrobię.


Pytanka:) 

  • Jakich magicznych słowach mówił wiersz?
  • Co trzeba z tymi słowami zrobić?
  • Kiedy mówimy proszę? Kiedy mówimy dziękuję?
  • Kiedy mówimy przepraszam?

3.„Trzy magiczne słowa” – nauka wiersza na pamięć.

 

4. Praca z KP2.29 rozwijanie kreatywności, sprawności manualnej, kształtowanie poczucia wspólnoty, budowanie wypowiedzi. Dzieci wyklejają część rysunku niebieską bibułą, pozostałą część ozdabiają według własnego pomysłu.(3-latki)


5. Poniżej wysyłam dla Was wzór kwiatków, które po pokolorowaniu podarujecie swoim rodzicom.(3-4-latki)

 
Pamiętajcie aby przy tym użyć magicznych słów.

 

 

Jakub Zieliński

 

Zosia Markiewicz

 

Piątek „Medal za dobre maniery”

 

Gimnastykę lubią dzieci

https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE


 

1. Czy znasz dobre maniery?” – quiz dydaktyczny, podsumowanie zdobytych wiadomości. Rodzic zadaje dziecku pytania:

  • Jakiego słowa używamy, gdy komuś za coś jesteśmy wdzięczni?
  • Jakiego słowa używamy, gdy kogoś skrzywdzimy?
  • Jakiego słowa używamy, gdy komuś coś podajemy?
  • Czy wolno w lesie krzyczeć?
  • Czy wolno rozmawiać w teatrze?
  • Czy wolno bekać przy stole?
  • Czy wolno łamać gałęzie, przepychać się w kolejce, np. do toalety, śmiecić w lesie, szeleścić papierkami w kinie itp. Na koniec zabawy

Rodzic gratuluje dziecku tak wspaniałej znajomości dobrych zasad i proponuje zrobienie medalu.


2. „Medal za dobre maniery” – praca plastyczno-techniczna. Dziecko dostają od Rodzica papierowe talerze i żółte, papierowe koła (mniejsze od talerzyków). Dziecko przykleja koło na talerzyk. Na żółtym tle rysuje kredką pastelową lub mazakiem oczy i uśmiech. Na białym brzegu talerzyka naklejają ziarna kawy, makaron, małe pompony. Na dole talerzyka przykleja kilka krótkich pasków kolorowej bibuły. Po skończeniu medalu rodzic robi dziurkę w talerzyku, a dziecko przewleka wąską wstążkę.

Jakub Zieliński


Gmina Udanin

Unia Europejska

Europejski Fundusz

Społeczny

Kapitał Ludzki

Narodowa Strategia

Spójności

 

Klauzula Informacyjna

( format *.PDF ) - pobierz


Klauzula Informacyjna

( format *.JPG ) - pobierz

 

Konto użytkownika
Witaj,
nie jesteś zalogowany.

Zaloguj się

__________________________________________________________________________