Menu strony
Strona główna
Zdjęcia grupa "Motylki"
Zdjęcia grupa "Biedronki"
Filmy
Ogłoszenia
Dokumenty
Wyszukiwarka
Twoje konto
Nauczanie zdalne gr."Biedronki"4-5-latki
Nauczanie zdalne gr. "Motylki" 3-4-latki
Wznowienie pracy przedszkola
Deklaracja dostępności
Kontakt
Zdrowy przedszkolak

Książka moim przyjacielem


Bezpieczny Przedszkolak

WITAMY NA STRONIE PRZEDSZKOLA W UJEŹDZIE GÓRNYM

ROK SZKOLNY 2020/2021

06.04.2021r. - 09.04.2021r. "Z kulturą za pan brat"

06.04.2021r. - 09.04.2021r.

 

Witam Kochani!

Dziękuję wszystkim za przesłane prac z tamtego tygodnia.:)

W tym tygodniu naszym tematem będzie "Z kulturą za pan brat"

Zapraszam do zabawy:)

Czekam na wasze prace biuro@dreslandia.com

 

Wtorek „ Poznajemy wiarę we własne siły”


Witam Kochani na początku trochę się poruszamy :)

https://www.youtube.com/watch?v=izQ5IAmTaFA


Kochani wysłuchajcie uważnie opowiadania i odpowiedzcie na pytania, powodzenia:)


1. „Legenda o Smoku Wawelskim” – słuchanie utworu i rozmowa na temat wiary we własne siły, jaką prezentował szewc Skuba.


Legenda o Smoku Wawelskim

Weronika Kostecka


Czy wiecie, co upamiętnia krakowski pomnik smoka stojący u stóp Wawelu? Ten potwór jest na szczęście z metalu i nikomu nie może zrobić krzywdy, ale jego pierwowzór nie na żarty nastraszył mieszkańców Krakowa.

Dawno, dawno temu, tak dawno, że nikt już nawet nie pamięta, kiedy dokładnie to się wy-darzyło, w pieczarze pod Wawelskim Wzgórzem zamieszkał najprawdziwszy, straszliwy smok ziejący ogniem. Gdy wydawał z siebie złowrogi ryk, drżały ściany wszystkich domów, a nawet ściany zamku, w którym mieszkał król Krak.

Smok polował na pasące się owce i inne zwierzęta. Pożerał je, a gdy tylko ponownie zgłodniał, znów wyruszał na łowy, wprawiając w przerażenie wszystkich mieszkańców. Zdarzało mu się też porywać bezbronne dziewczęta. Ze strachu o swoje córki i żony krakowianie sami zaczęli podrzucać mu pod jaskinię tłuściutkie owce z nadzieją, że gdy potwór się naje, nie będzie polował. Wszyscy jednak drżeli na myśl, że w końcu zabraknie zwierząt...

Król Krak rozmyślał od rana do wieczora, jak się pozbyć smoka. Ogłosił nawet, że śmiałek, który zabije potwora, dostanie w nagrodę rękę królewskiej córki. Kolejni rycerze stawali do walki ze smokiem, ale żaden z nich nie zdołał go pokonać. Tym, którzy mieli szczęście, udawało się uciec; innych smok pożerał, i to razem ze zbroją. Królewna płakała, król nie spał po nocach ze zmartwienia, a mieszkańcy byli coraz bardziej przerażeni.

Któregoś dnia do zamku przybył szewczyk Skuba i skłonił się przed królem.

 – Wiem, jak uwolnić Kraków od tego podłego potwora! – obwieścił.

Król wysłuchał całego planu. „To się może udać!” – pomyślał. Jeszcze tego samego dnia szewczyk zamknął się w swoim warsztacie i przystąpił do pracy, dodając sobie odwagi wesołą piosenką:

Może nie jestem rycerzem, ale w swój rozum wierzę! Wiem, jak Kraków ocalić, król mnie na pewno pochwali! Potwór nie będzie już szkodzić. Król mnie za to nagrodzi!

Oto, co wymyślił Skuba: zdobył gdzieś piękną, owczą skórę, wypełnił ją siarką i smołą, a następnie zszył wszystko tak zręcznie, że wypchana owca wyglądała jak żywa. Nad ranem pod-rzucił ją pod smoczą pieczarę. Gdy tylko smok się obudził i poczuł, że jest głodny, wypełzł na zewnątrz i zauważył smakowicie wyglądającą, tłuściutką owcę. Rzucił się więc na nią i połknął w całości, mlaszcząc z apetytem olbrzymim smoczym jęzorem. Minęło jednak zaledwie kilka chwil, gdy uczucie sytości ustąpiło miejsca straszliwemu pożarowi żołądka. Potwór poczuł, jak gdyby ogień trawił go od wewnątrz!

Z upiornym jękiem smok rzucił się do brzegu Wisły i chcąc ugasić pragnienie, począł pić wodę; pił i pił, aż napęczniał tak bardzo, że nagle pękł z hukiem i rozpadł się na milion kawałków!

Mieszkańcy Krakowa wiwatowali na cześć sprytnego szewca, a król Krak dotrzymał słowa: wkrótce Skuba i królewna stanęli na ślubnym kobiercu. Skuba opływał od tej pory we wszelkie dostatki, żal mu było jednak porzucić swoje ulubione zajęcie... dlatego nadal szył poddanym buty!


Pytanka :)

  • Jaki straszliwy potwór mieszkał dawno temu w Krakowie?
  • Co stawało się z rycerzami, których król wysyłał do walki z potworem?
  • W jaki sposób Skuba zgładził potwora?
  • Czy szewczyk pokonałby smoka, gdyby nie wierzył w siebie i swój plan? Dlaczego? 

2.„Znajdź parę butów” – wsparcia w zakresie doskonalenia percepcji wzrokowej i pamięci. Rodzic rozkłada na dywanie kilka par butów i przykrywa je nieprześwitującymi chustami lub dużymi kawałkami bibuły. Dziecko naprzemiennie z rodzicem odkrywa po dwa buty. Jeśli znajdzie parę, odkłada ją obok siebie. Jeśli jej nie znajdzie, ponownie zakrywa buty.


3. „Co robi szewc?” – rozmowa kierowana na temat pracy wykonywanej przez szewca. Rodzic opowiada o zawodzie szewca i prezentuje dziecku ilustracje przedstawiające szewca w czasie pracy oraz narzędzia potrzebne do wykonywania tego zawodu.

 

 

 

4. „Kiedy i dlaczego trudno nam uwierzyć w siebie?” – rozmowa kierowana. Dziecko wypowiada się na temat tego, czego nie lubią robić z braku wiary w siebie. Może również przygotować ilustracje przedstawiające sytuacje, w których dzieci często czują zakłopotanie i niepewność. Dziecku będzie wówczas łatwiej zrozumieć „wiarę i brak wiary w siebie”. Następnie rodzic rozmawia z dzieckiem na temat tego, dlaczego w niektórych sytuacjach trudno uwierzyć w siebie i coś zrobić, oraz o towarzyszących temu uczuciach (obawa, że coś wyjdzie nie tak, strach przed odmową lub porażką, wstyd, że ktoś nas wyśmieje, nieśmiałość, a także ból brzucha, szybsze bicie serca, płacz).

 

 

5. Praca z KP2.25– ćwiczenie motoryki małej, rozmowa o emocjach. Dzieci określają emocje, jakie mogą odczuwać osoby biorące udział w przedstawieniu. Wycinają z bibuły kurtynę i przyklejają ją w wyznaczonym miejscu na ilustracji (4-latki)


6.Praca z KP2.25 – ćwiczenie koordynacji wzrokowo -ruchowej, grafomotoryki, budowanie wypowiedzi, kształtowanie rozwoju emocjonalnego. (3-latki)



 

Środa „W kinie”


Motylki, zaczynamy  od waszej ulubionej piosenkę J 

https://www.youtube.com/watch?v=fh2iFzwrw-c


1.„Oto kino” – ćwiczenie umiejętności zachowania się w kinie. Rodzic pokazuje dziecku tablicę demonstracyjną „Kino” i pyta: Czego potrzebujemy, aby wejść do kina? Czy w kinie można jeść? Czy rozmowy w trakcie oglądania filmu przeszkadzają innym czy nie? Pamiętajcie, że na koniec filmu w kinie nie klaszczemy.

 

 

2.Filemon i Bonifacy

Urszula Machcińska


Tu są uszka, tam ogonek.

Proszę: oto Filemonek.

Prawie cały jak śnieg biały.

Taki śliczny kotek mały.

Dzieci lubią tego kotka.

Chce go głaskać, kto go spotka.

Jest tam jeszcze Bonifacy.

Czuje się jak w kociej pracy.

Filemona wciąż pilnuje,

Bo ten cały czas figluje.

Bonifacy ma futerko

Całe lśniące jak lusterko.

Lubi mięsko, ciepłe mleczko,

Kocią karmę i jajeczko.

Odwiedź kiedyś koty oba.

Każdy z nich Ci łapkę poda.

Chyba, że będą zmęczone.

Może miały trudny dzionek?


Pytanka J 

  • Jak nazywają się bohaterowie wiersza?
  • Jak wygląda Filemon? Jak wygląda Bonifacy?
  • Co lubią robić koty z wiersza?

Następnie pokazuje dzieciom ilustracje obu kotów z bajki „Przygody kota Filemona” oraz zaprasza je do obejrzenia jednego jej odcinka. Po obejrzeniu filmu rodzic pyta dzieci, czy rozpoznały bohaterów z bajki, i prosi o opowiedzenie ich przygód.


https://www.youtube.com/watch?v=4-DS8XqMRWw


3.„Jaki to film?” – zagadki słuchowe. Przygotowując zagadki do tej zabawy, Rodzic powinien podpytać dziecko, jakie są ich ulubione filmy, które znają najlepiej. Rodzic prezentuje fragmenty piosenek ze znanych bajek, dzieci odgadują tytuły filmów.


4.Praca z KP2.26 – ćwiczenie sprawności manualnej, grafomotoryki, kreatywności, ćwiczenia artykulacyjne. Dziecko wydmuchują przez słomkę krople farby (po wyschnięciu to będą postaci na ekranie TV), doklejają im oczy, dorysowują elementy ciała. Rodzic może poprosić dziecko o wymyślenie imion dla stworków. Dziecko wypowiada imiona z podziałem na sylaby.(3-latki)



                                         Antoś Rajczykiewicz

 



5.„Bonifacy i Filemon” – Dziecko układa pocięty na części obrazek Filemona (4-latki)

Proszę wkleić do worda i wydrukować.

 


 

 

 

Czwartek „W teatrze”


Witajcie, pamiętacie piosenkę „Tyciutki pajączek” J 

https://www.youtube.com/watch?v=iyUHe_mw1cE


1.Wiersz J. Koczanowskiej Teatr


Teatr to miejsce jest niezwykłe,
zaczarowana każda chwila,
kurtyna w górę się unosi
i przedstawienie rozpoczyna.
Na scenie dzieją się historie
wesołe, smutne, zagadkowe,
można do kraju baśni trafić
i poznać światy całkiem nowe.
Można się wzruszyć, rozweselić,
nauczyć wielu mądrych rzeczy,
uważnie patrzeć, pilnie słuchać,
ciekawym być i bardzo grzecznym.


Pytanka :)

  • Jakim miejscem jest teatr?
  • Co się dzieje na scenie?
  • Co nam daje teatr?
  • Jak należy zachowywać się w teatrze?

 

 

 

2.„Kto może zagrać w teatrze, czyli rodzaje teatru” – rozmowa kierowana z wykorzystaniem rekwizytów. Rodzic pokazuje dzieciom różne przedmioty: kukiełka, pacynka, łyżka, marionetka i pyta: Co to za przedmioty? Dziecko podaje nazwy zgromadzonych rekwizytów. Czy mogą one zagrać w teatrze? Dziecko wyrażają swoje opinie, Rodzic zwraca ich uwagę, że łyżka też może zagrać w teatrze, jeżeli ożywi ją aktor.


Są różne teatry, np.


– Teatr tradycyjny – grają w nim aktorzy, mogą być ubrani w różne stroje, czasami dziwne i śmieszne.


– Teatr lalek – w nim grają różne lalki (marionetka, kukiełka, pacynka – aktorzy udzielają im swojego głosu i najczęściej są schowani).

 

 

– Teatr cieni – głównym aktorem jest w nim cień, który tworzy schowany za zasłoną aktor.

 

 

– Teatr tańca (np. balet) – tu aktorami są tancerze, którzy podczas przedstawienia nie mówią ani słowa, a swoje historie opowiadają tańcem.

 

 

– Opera – tu aktorami są śpiewacy.

 


 

3.Praca z KP2.26 – ćwiczenie grafomotoryczne, rysowanie masek po śladzie. Kolorowanie drugiej połowy maski tak, aby wyglądała jak pierwsza. (4-latki)


4.Praca dla 3-latka. Proszę skopiować do worda i wydrukować – kolorowanie maski

 

 

5.Na koniec chcę was zaprosić na teatrzyk kukiełkowy pt. „Jaś i Małgosia”


https://www.youtube.com/watch?v=AY5UkqsLsBw


Piątek ”Balet”


Dzisiaj powtórzymy figury geometryczne przy piosence „Piosenka o figurach”


https://www.youtube.com/watch?v=Lv-1s65cgJ

 

 

„Tancerze baletowi” – zapoznanie z zawodem. Rodzic prezentuje ilustracje przedstawiające tancerza i tancerkę z baletu.

 

„Poznajemy balet” – rozmowa kierowana. Rodzic pokazuje im zagubioną baletkę i pyta: Czy wiecie, co to jest i do kogo mogło należeć? Następnie pokazuje ilustrację dziewczyny i chłopaka w strojach baletowych, np. z jakiegoś przedstawienia. Dzieci omawiają wygląd tancerzy i podają nazwy elementów ich stroju, tj. baletki (pointy), paczka baletowa inaczej tutu – strój uszyty z tiulu (dla dziewcząt), mężczyźni tańczą w trykocie oraz getrach.

 


 

Praca z KP2.27 – ćwiczenie percepcji wzrokowej, grafomotoryki. Dziecko odnajdują różnice między obrazkami przedstawiającymi baletnicę (3-latki)

 

Praca z KP2.27 – ćwiczenie motoryki małej, układanie historyjki obrazkowej. Dziecko wycinają trzy obrazki, a następnie układają je we właściwej kolejności i przyklejają na kartce. Na zakończenie opowiadają historyjkę obrazkową „Bawimy się w teatr”. (4-latki)

 





Gmina Udanin

Unia Europejska

Europejski Fundusz

Społeczny

Kapitał Ludzki

Narodowa Strategia

Spójności

 

Klauzula Informacyjna

( format *.PDF ) - pobierz


Klauzula Informacyjna

( format *.JPG ) - pobierz

 

Konto użytkownika
Witaj,
nie jesteś zalogowany.

Zaloguj się

__________________________________________________________________________